Introduction
Değerli Meslektaşlarımız,
Gerek Avrupa'da gerek ülkemizde yaşam süresinin uzaması ile yaşlı nüfusta
belirgin bir artış vardır. Günlük Kardiyoloji uygulamamızda yaşlı tanımına giren hastaları
görme sıklığımız giderek artmaktadır. Yaşla birlikte fizyoloji, ilaç metabolizması, renal
ve karaciğer fonksiyonları, adrenerjik ve nöroendokrin yanıtlar değişmektedir. Bazı
hastalar daha sağlıklı yaşlanırken başarısız yaşlanma örnekleri hastanın frajilitesini
arttırmaktadır. Kognitif fonksiyonlardaki değişiklikler ilaç ve yaşam tarzı önerilerine
uyumu azaltmaktadır. Bu hastalarda çok yönlü yaklaşım önemlidir. Örneğin yaşlı bir
hastaya yürüyüş önerirken denge durumu, kas ve iskelet sistemi ile ilgili özellikleri de
düşünmemiz gerekmektedir. Polifarmasi bu yaşlarda sorun olmakta ve ilaç etkileşimleri
önem kazanmaktadır. Bu hastalarda birincil ve ikincil korunmanın nasıl yapılması
gerektiğine dair veri eksikliği vardır. Genelde kılavuzlar koruyucu önlemlerin 80 yaşına
kadar her yaşta benzer olması gerektiğini belirtmektedir. Seksen yaşından sonra ise
fizyoloji, metabolizma ve sosyal durumdaki önemli değişiklikler ve komorbiditeler
farklı yaklaşım gerektirmektedir. Üstelik bu yaş grubunda veri çok azdır. Yaşam tarzı
modifikasyonu her yaşta etkilidir ama etkinlik derecesi farklıdır. Son yıllarda 80 yaş
üzerinde hiperlipidemi ve hipertansiyona farmakolojik yaklaşımın yararını gösteren
çalışmalar yayınlanmıştır. Ancak çalışma populasyonu ve gerçek toplum arasındaki
komorbidite ve hastalık ciddiyeti farkları göz ardı edilmemelidir. Bu sorunları göz
önüne alarak, Kardiyoloji alanında yaşlı hastaya güncel yaklaşımı belirleyen bir sayı
hazırlandı ve bu sayıda yaşlı hastalarda farklı sorunların çözüm önerilerini tartıştık,
bunu da mümkün olduğunca güncel verileri kullanarak yapıldı.
Yararlı olması dileğiyle…
Prof. Dr. Lale Tokgözoğlu Prof. Dr. Mehdi Zoghi