Turkish Journal of Geriatrics 2004 , Vol 7, Issue 3
ADANA HUZUREVLERİNDE KALAN YAŞLILARDA DEPRESYON SIKLIĞI VE NEDENLERİ
Zeynel SÜTOLUK, Hakan DEMİRHİNDİ, Nazan SAVAŞ, Muhsin AKBABA
Çukurova Üniversitesi., Tıp Fakültesi, Halk Sağlığı Anabilim Dalı, Balcalı, Adana Günümüzde yaşlı nüfusun genel nüfus içindeki payı sağlık alanındaki gelişmelere ve sosyal koşullardaki iyileşmelere bağlı olarak her geçen gün artmaktadır. Bu durum ise başta demans ve depresyon olmak üzere çeşitli sağlık sorunlarının daha sık görülmesine yol açmaktadır. Yapılan çalışmalar derin üzüntülü bir duygudurum içinde değersizlik, yetersizlik, küçüklük duygu ve düşünceleriyle birlikte, düşünme, konuşma ve hareketler gibi fizyolojik işlevlerde yavaşlama ile seyreden bir sendrom olan depresyona huzurevinde kalan yaşlılarda evde kalanlardan daha sık rastlandığı şeklindedir. Geniş aile yapısından çekirdek aile yapısına geçiş, ekonomik ve sosyal nedenler ile huzurevleri günümüzde yaşlılar için önemli mekanlar haline gelmiştir. Adana’da iki farklı huzurevinde kalan 88 yaşlı ile yapılan, tanımlayıcı bu çalışmada depresyon sıklığının ölçülmesi ve bu durum ile ilişkili olduğu düşünülen demografik özellikleri, sosyokültürel özellikleri ve ekonomik özellikleri araştırılmıştır. Bu amaçla “Yaşlılar için Depresyon Ölçeği” kullanılmıştır. Çalışmanın istatistik değerlendirilmesinde t-testi ve lojistik regresyon analizi kullanılmıştır. Yaş ortalamaları 74.6±6.3 yıl olan yaşlıların %26.1’inde depresyona rastlanmış olup, erkeklerde bu oran %21.4 iken, kadınlarda %34.4 olarak bulunmuştur. Ayrıca hobisi olmayanların olanlara göre, evci çıkmayanların ve ziyaretçisi gelmeyenlerin de evci çıkan ve ziyaretçisi gelenlere göre, depresyona anlamlı olarak daha yatkın oldukları bulunmuştur. Bunların haricinde fiziksel konfor, sosyal güvence durumu, kronik hastalık durumu, medeni durum, huzurevinde kalma süresi ile depresyon arasında anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır. Keywords : Huzurevi, Yaşlılık, Depresyon, Yaşlılar için depresyon ölçeği