Turkish Journal of Geriatrics 2013 , Vol 16, Issue 1
KURGULANMIŞ BİR DEMANS-MODERN LİTERATÜRDE DEMANS
Fahrettin EGE1, Şerefnur ÖZTÜRK2
1Cihanbeyli Devlet Hastanesi Nöroloji KONYA
2Selçuk Üniversitesi Selçuklu Tıp Fakültesi Nöroloji Anabilim Dalı KONYA
Dil uygulamalarıyla ilişkili beyin lokalizasyonları hakkındaki artan veriler, sadece geleneksel nörolojik modelleri zayıflatmakla kalmaz, ama aynı zamanda geleneksel olandan bütünüyle farklı yeni bir “Anlam” kavramı öne sürmektedir.

Yazar Paul Auster, dili tesis eden şeye dair eski kanıları yıkan eserler vermiştir. Biz burada Auster'in yaklaşımını felsefi açıdan, özellikle Gilles Deleuze'ün çalışmalarını hesaba katarak ele alıyoruz. Gilles Deleuz, dil için iletişim modeli yerine pragmatizmi öne sürmüştür. Pragmatizme göre, konuşma edimleri iletişim için değil ama bedenlere etki etmek için icra edilir. Cisimsiz dönüşümler cümlelerin ifade ettiğidir, ama bedenlere atfedilmektedirler. Ifade, içeriği takip etmez, ama onunla aynı düzeydedir. İçerik, el-alet çifti ile ilişkilidir, ve pragmatizm, ifadelerle ilişkili gerçek dönüşümlere işaret etmektedir. Olay/Anlam (veya cisimsiz dönüşüm) sözcüklerle ifade edilir ve elalet çifti ile gerçekleşir. O halde, ifadenin anlamı sensori-motor korteksin aktivasyonuna bağlıdır, yani, el-alet çifti ile ilişkili pragmatik değere bağlıdır.

Auster'in “Yazı odasına Yolculuklar” kendi yazdıklarından etkilenen yaşlı bir adamın, Bay Boş'un hikayesini anlatır. Dahası, bu roman, yazınsal ifadelerin bir kümelenmesi olarak, unutkanlı k üzerindeki gerçek bir edimdir; çünkü Auster, hikayede unutkanlığı temsil etmez, ama onu etkileyici bir dil deneyimine dönüştürür; ki bu, Auster'in edebiyatının pragmatizmidir. Keywords : Alzheimer Hastalığı, Demans/Tanı; Demans/Psikoloji; Literatür, Modern